|
Jos De Meyer : Nieuwsbericht
01-03-2010
Testament Nelly Maes
Gelegenheidstoespraak van Jos De Meyer ter gelegenheid van het afscheid van mevrouw Nelly Maes, Sint-Niklaas – vrijdag 27 februari 2010.
Collega Maes,
Beste Nelly,
- 7 persoonlijke ervaringen die ik zeer kort weergeef, ik beoordeel ze niet. Ik probeer alleen vanuit “mijn bril” onze afscheidnemende collega voor jullie - in een beknopte tijdspanne - beter te situeren.
- 10 begrippen om te typeren
om afscheid te nemen
om te huldigen.
Ik vermoed dat ik van alle raadsleden in deze raad mevrouw Maes reeds het langste ken. Nelly, ik was nog maar een kind en jij was (en nog steeds) een vriendin van één van mijn zussen. Mijn vader was landbouwer, jouw vader was veekoopman. Het was toen nog de tijd dat men twee maal in elkaars handpalm klapte om een koop en verkoop af te sluiten, een woord was en bleef een gegeven woord. Het was toen nog de tijd dat vlees eten gezond was en hoeveboter op een rozijnenboterham lekker smaakte.
Ik wist en voelde als jongen dat deze jonge twintiger Nelly in de samenleving iets zou betekenen. Het woord “charisma” had ik op school nog niet geleerd.
Bij de schoolprotesten, betogingen en allerlei acties in onze stad in de lente van ’68 rond “Leuven Vlaams”, waarbij ik voor mijn school - de broeders – de leiding nam ontmoette ik Nelly opnieuw, samen met Maurits Coppieters. Zij had toen de stap naar de VU reeds gezet en de “Vlaamse zaak” was één van haar prioriteiten.
Toen ik zelf voor het eerst raadslid werd op 2 januari 1989 ging de paarse coalitie van start o.l.v. Freddy Willockx. Mijn fractie kwam na een lange periode van onafgebroken bestuur voor het eerst in de oppositie terecht. Voor mij werd het een leerrijke periode. Ik had toen de indruk dat Nelly Maes – misschien meer dan sommige andere kopstukken – van deze coalitiewissel en van deze samenstelling van het schepencollege bijzonder tevreden was.
De gemeenteraadsverkiezingen van 1994 - en de nasleep ervan - zullen de anciens onder ons nooit vergeten. De nachtelijke onderhandelingen van 10 en 11 november 1994 zijn nog in mijn geheugen gegrift. Ik heb toen de strateeg Nelly Maes met grote politieke realiteitszin en flexibiliteit leren kennen. Een coalitie CVP-VLD-VU was geboren.
Een aantal jaren mocht ik in het parlement met Nelly Maes werken als collega, beiden uiteraard vanuit hun fractie. Ik denk dat wij in een aantal cruciale Wase dossiers regelmatig dezelfde zorgen deelden en beiden op een genuanceerde wijze omgingen met sommige officiële partijstandpunten.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 heb je gekozen voor het kartel met de grootste macht. Was dit nog een keuze van het hart of van het verstand, of van beiden? Maar, veel belangrijker dan het antwoord op deze vraag, was dat men opnieuw met jouw opinie zowel binnen het kartel als binnen de meerderheid moest rekening houden.
Jouw laatste verkiezing in 2009 was zeker niet de gemakkelijkste. Het was de radicale keuze voor het eigen project, zonder enig compromis.
Waardig zelf de verantwoordelijkheid nemen voor het resultaat, zonder de schuld bij anderen te zoeken, was je devies. Ook dit verdient respect.
Vandaag eindigen in schoonheid:
- gevochten voor jouw visie op Mens en Samenleving en dit op vele fronten
- niet zonder terechte fierheid voor datgene wat je bereikte en voor wat je in beweging bracht.
10 begrippen om collega Nelly Maes te typeren, 10 woorden zijn te weinig, ik heb er meestal 2 nodig en soms nog één meer:
1. emancipatorisch en rebels
2. Vlaams en sociaal
3. kunst, cultuur en onderwijs
4. vredesopvoeding en derde wereldbeleid
5. Stad – Vlaanderen – Europa – het Zuiden
6. welbespraakt en gedreven
7. strateeg met groot empathisch vermogen
8. VU - ID21 - Spirit - SLP – bijna Groen
9. met Wouter – zonder Wouter – vertrouwen in Kris
10. op rust – vergeet het – blijvend alert en betrokken
Mevrouw, mede namens onze fractie: proficiat met jouw politieke loopbaan.
Collega, dank voor wat je mede realiseerde voor de mensen in onze stad, in onze regio en in Vlaanderen.
Beste Nelly, dank voor de samenwerking!
____________________
"Ik blijf niet thuis in mijn zetel zitten"
Nelly Maes (69) stapt na veertig jaar uit de actieve politiek. Vandaag woont ze haar laatste gemeenteraad bij. Ze vertegenwoordigt een generatie die steeds meer plaats ruimt voor een jongere garde.
Nelly Maes (SLP) leest vanavond tijdens de gemeenteraad haar politieke testament voor. "Niet omdat ik van plan ben dood te gaan (lacht). Maar ik stap na veertig jaar definitief uit de actieve politiek. Ik wil daarbij nog een aantal bedenkingen meegeven." De politica die in alle parlementen zetelde, schepen was in Sint-Niklaas en er vier decennia in de gemeenteraad op heeft zitten, liet uw krant vooraf al even in haar ziel kijken.
Je werd gisteren 69. Vroeger was dat oud. Nu niet meer. De groep actieve senioren neemt toe en wordt steeds ouder, ook in Sint-Niklaas. Is het niet belangrijk dat ook zij vertegenwoordigers behouden in de politiek?
"Er zouden vooral meer oudere mensen nieuw in de politiek moeten stappen. Zij bekijken de dingen met een frissere geest dan politici die er al heel hun leven inzitten. In de politiek gaat het op de duur zoals met kinderen. Je kent en begrijpt ze zo goed en weet zo goed wat er in ze omgaat, dat je de moed mist om ertegenin te gaan. De school moet het maar doen. Ook in de politiek denk je op de duur: laat maar zitten. Wij zijn ook niet de vertegenwoordigers van de mensen met een laag pensioen, net zo min als ik kan pretenderen de spreekbuis van alle vrouwen van mijn leeftijd te zijn. Het zijn juist de nieuwkomers die in de seniorenraden en de politieke partijen zouden moeten spreken vanuit hun levenservaring, los van de politiek."
Je kon oma zijn van de nieuwe lichting politici in de gemeenteraad, maar ook in de nationale politiek. Kan de jonge generatie iets opsteken van de oudere of gaan ze beter hun eigen gang?
"Oudere mensen hebben meer ervaring, maar jongere mensen voelen de tijd beter aan. Oud betekent niet noodzakelijk wijs. Domme mensen worden nooit slim. Maar als ik jonge mensen over ouderen bezig hoor, denk ik vaak: je snapt er de botten van. Ze hebben de neiging om oudere mensen te betuttelen. Ze praten over ons alsof we allemaal tachtigers en negentigers zijn. Dan denk ik: dit gaat niet over mij. Die beeldvorming vind ik zelfs terug in de pseudo-feministische film Meisjes van vorige zomer. Daarin tonen ze vrouwen van zeventig eerst als oude besjes die rondlopen met jassen zoals onze ouders. Mijn generatie wil niet oud zijn zoals onze ouders oud waren. We willen creatief blijven in een vergrijzende maatschappij. Jongeren zijn het ook niet gewoon te discussiëren met mondige senioren."
Toch zie je in de politiek vooral steeds meer jonge mensen op belangrijke posities opduiken.
"Klopt. Ministers bijvoorbeeld worden alsmaar jonger, maar niet omdat de politieke partijen dingen willen veranderen. Ze willen alleen maar jongeren om de etalage te vernieuwen. Dat vind ik een verkeerde evolutie. De mensen verwachten nieuwe dingen in de rekken."
Die functie ontbreekt op je politieke palmares: minister. Nooit die ambitie gehad?
(Resoluut) "Ja! Twee keer scheelde het niet veel. De eerste keer zat de VU in de regering. André Geens werd toen de eerste Vlaamse minister van Ontwikkelingssamenwerking. Dat Geens minister werd, daar kon ik nog mee leven. Maar van ontwikkelingssamenwerking, waar hij geen ervaring mee had! Daar engageerde ik me al jaren voor. Ik had binnen de VU niet gelobbyd omdat ik ervan uitging dat de partijbonzen zelf wel zouden inzien dat ontwikkelingssamenwerking iets voor mij was. De tweede keer was in 1999. Ik dacht dat ik Vlaams minister van Cultuur zou worden. Uiteindelijk kwam ik in het Europees Parlement terecht."
Maar in dat Europese Parlement vond je wel snel je draai.
"Ik heb in het Europees Parlement inderdaad een mooi einde van mijn parlementaire loopbaan beleefd. Al heb ik van alle parlementen graag deel uitgemaakt. Ik vind dat je als parlementslid toch wel heel wat kan doen."
Van Europa terug naar Sint-Niklaas. Hoe moet het verder met het progressieve kartel van sp.a, Groen!, SLP en SOS 2012? Een beetje versnipperd, toch?
"Op nationaal vlak is afgesproken dat SLP integreert in Groen!. In Sint-Niklaas gaat SLP nog door. De verstandhouding binnen het progressieve kartel blijft goed. Ik kan niet voorspellen hoe het bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 zal lopen. Dat hangt af van de mate waarin Groen! een brede maatschappelijke stroming kan worden met niet alleen groene scherpslijpers, maar ook ruimte voor het Vlaamse en het genereuze. Groen! vind ik nog te Belgicistisch en te moraliserend. Nieuwe ideeën moeten door nieuwe partijen worden gedragen. Aan de rechterzijde in de politiek is dat gelukt. Bij links voorlopig nog niet. Het staat bijna in de sterren geschreven dat in Sint-Niklaas na 2012 dezelfde coalitie aantreedt. Het komt eropaan met deze partijen een zo breed mogelijke visie op de toekomst te ontwikkelen. Dat kan door de mensen erbij te betrekken, maar dan ook wetenschappelijk onderbouwd. De stad van de toekomst is er een die aantrekkelijk is voor jong en oud, arm én rijk. Want nu komen veel armen naar de stad afgezakt omdat het daar voor hen gemakkelijker leven is dan op het platteland. Hetzelfde geldt ook voor Vlaanderen. De Vlaamse Gemeenschap moet er zich bewust van zijn dat Vlaanderen etnisch niet homogeen is. Het moet een maatschappij creëren waarin iedereen zich thuis voelt."
De vraag die velen zich stellen: kan Christel Geerts (sp.a) Freddy Willockx (sp.a) opvolgen als burgemeester?
"Christel zal ervaring moeten opdoen met de realiteit van de gewone man, met zijn reële noden. Dat vind je niet in de boeken. Ze heeft nog tweeënhalf jaar de tijd om te bewijzen dat ze het kan. Het federale verkiezingsjaar 2011 zal ook een belangrijke invloed hebben op de Sint-Niklase politiek. Een aantal politici zal zich willen profileren. Dat kan voor spanningen zorgen."
Wie schuift CD&V bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 als kopfiguur naar voor: oud gediende Jos De Meyer of relatieve nieuwkomer én vrouw Lieve Van Daele?
"Het klinkt vreemd, maar een polarisering tussen twee figuren op dezelfde lijst kan een versterkend effect hebben. Dat was destijds zo met Frantz Van Dorpe en Paul De Vidts. Veel VU-aanhangers vonden dat ze in die strijd hun mening moesten geven en stemden zo wel op de CVP. De VU bevond zich toen op zijn toppunt, maar dat vertaalde zich niet in de verkiezingsuitslag. Voor CD&V zijn er verscheidene mogelijkheden. De Meyer en Van Daele kunnen als duo naar voor worden geschoven. Of er komt een derde bovenaan de lijst te staan en wordt de strijd van op de tweede en derde plaats uitgevochten."
Verdwijnt Nelly Maes helemaal van het politieke toneel?
"Ik ben niet van plan te schoonmoederen maar ga wel binnen de partij mensen mee opvolgen. Wie geen mandaat meer heeft, maar toch politiek betrokken wil blijven, moet niet thuis in de zetel blijven zitten en zeggen: kom maar af als er iets is. Dan gebeurt er niets. Dat leidt tot ontgoocheling. Maar ik besef dat het moeilijk zal zijn niet meer op het voorplan te treden. Ik zal het publiek missen." (Gazet Van Antwerpen, Koen Dewanckel)
Jos De Meyer
Terug naar het overzicht
|
|
