|
Jos De Meyer : Nieuwsbericht
27-05-2010
Toespraak van Marianne Thyssen op ons Verkiezingscongres in Leuven
Beste kandidaten, beste militanten, beste vrienden van CD&V,
Een vuurwerk van beloften en aankondigingen, dat zijn verkiezingscongressen al te vaak. U kreeg ze de voorbije dagen over u heen: te dure plannen, straffe uitspraken en stoere deadlines. In rimpelloze tijden haalt een mens de schouders op: het zijn verkiezingen. Maar niet in deze tijd. Onder de donderwolken van het internationaal economisch en financieel onweer, weiger ik te praten over zonnige stranden met een cocktail van beloften bij de hand.
De ervaring van onze bestuurders, onze moed om te overleggen, om oplossingen te vinden, daar wil ik het met u over hebben.
Als het onweert in Amerika, Griekenland of Spanje, dan stormt het ook bij ons. Vlaanderen ligt niet onder een stolp, geborgen, een zonnig eiland.
Deze verkiezingen vergen klare taal en zo is ook ons programma. Als alles mee zit, kan iedereen besturen, maar als het tegen zit, wie leidt dan het land?
De vraag stellen, is ze beantwoorden. Want wie redde in volle bankencrisis de spaarcenten van de mensen? Wie gidste ons land door de zware recessie? Wie zorgde er voor dat er in ons land minder jobs verloren gingen, dat onze economie minder klappen kreeg, dat onze begroting minder diep in het rood dook dan in zoveel andere landen? Niet de roepers aan de kant, maar onze mensen aan het roer.
Geloofwaardig ben je niet met woorden, maar door daden. De Vlaamse christendemocraten bewijzen al 65 jaar hun bestuurskracht, in goede én in kwade dagen. Beste vrienden, ik vraag het u:
Wie waren de architecten van alle grote staatshervormingen in dit land?
Wie waren de bouwmeesters van onze welvaartsstaat, van onze sterke sociale zekerheid?
Wie zijn de grondleggers van het Rijnlandmodel, dat overeind bleef toen eerst het communisme en nu ook het neoliberale kapitalisme onderuit gingen?
Wie zijn de bouwmeesters van het verenigde Europa?
Wie loodste ons land naar de euro?
En wie strijdt vandaag mee tegen de aanvallen op de euro?
Het antwoord op die vragen, is ook het antwoord op de finale vraag: welke partij heeft de mensen die in staat zijn om ook de komende jaren de internationale storm te trotseren, moedige hervormingen door te voeren, en de komende generaties de hoop te geven waarop ze recht hebben. Dat, beste vrienden, is de vraag die een kiezer op die zondag in juni in het stemhokje moet beantwoorden.
Deze verkiezingen zijn niet vrijblijvend. Ze gaan over de wezenlijke vraag waar we met ons land naartoe willen. Elke kiezer moet voor zichzelf uitmaken welke politiek hij of zij echt wil.
Confrontatie of overleg.
Weglopen of stand houden.
Opgeven of volharden.
Klagen of werken.
Roekeloos of verantwoordelijk.
Blokkeren of oplossen.
Het land splitsen, of het land hervormen.
Daar draait het rond op 13 juni. Die vragen moeten beantwoord worden. In alle duidelijkheid, zonder mistgordijnen. En van mistgordijnen gesproken: mogen de kiezers nu eindelijk weten waar de N-VA echt voor staat? Want het komt mij voor dat hun “parler vrai” steeds meer plaats maakt voor ontwijkende en vrijblijvende woorden. Wat is nu eigenlijk hun ambitie: een hervorming van het land of het einde van het land? Separatisme of geen separatisme? Volgens Siegfried Bracke is de N-VA niet separatistisch, maar wel vóór een onafhankelijk Vlaanderen. KUnt u nog volgen? Waarom mogen de kiezers niet weten wat N-VA van plan is met dit land en de mensen die er wonen en werken? Ze vergeten de essentie van democratische verkiezingen: eerlijk en duidelijk zeggen waar je voor staat.
Beste vrienden, onze taal is wel duidelijk: hervormen ja, splijten nee.
Ons doel is duidelijk: onze welvaart en onze sociale zekerheid veilig stellen. En om dat te realiseren, willen wij de architect zijn van vier belangrijke hervormingen, die leiden tot:
een werkbare staatsstructuur,
een weerbare economie,
een gezond budget,
en een slagvaardige overheid.
Ik begin bij een werkbare staatsstructuur. Voor CD&V moet er een grondige staatshervorming komen. Ik wil dit duidelijk zeggen: er is geen jota veranderd aan onze communautaire ambities. Geen jota. Maar voor ons is een staatshervorming geen doel op zich. Ze is een hefboom. Een hefboom die ons tilt naar een hogere welvaart. Wij willen een beleid dat dicht bij de mensen staat. Een beleid op hun maat. Op de maat van hun jobs, hun gezinnen, hun gezondheid.
Om tot zo een werkbare staatsstructuur te komen, is met elkaar praten de enige weg. Dat weten wij CD&V’ers maar al te goed. In 1970, in ‘80, in ‘88 en in 1993, iedere keer was het onze volharding in de dialoog die tot resultaten leidde, die Vlaanderen stap voor stap meer autonomie gaf. Of denkt er soms iemand dat die staatshervormingen een fluitje van een cent waren? Het was telkens knokken en blijven knokken. Dat wij de voorbije jaren zijn blijven volhouden, past in die traditie. Het is inderdaad niet op 5 minuten gelukt, maar we hebben wel 3 jaar politieke moed gehad. Wanneer anderen de tafel verlieten en de dialoog lieten vallen, trok CD&V die weer op gang. De dialoog geven wij nooit op. Het is de enige manier om het land te hervormen en Vlaanderen nog meer armslag te geven.
Beste CD&V’ers, ik had het over vier grote hervormingen. Wij willen niet alleen goed draaiende instellingen, maar ook een weerbare economie. “It’s the economy, stupid. ” Wij hebben bewezen dat we kunnen handelen in crisistijd. We hebben het spaargeld gered. We hebben de ondernemers versterkt met een beter sociaal statuut voor zelfstandigen en met de nieuwe starters-bvba. We hebben de concurrentiekracht verbeterd door lastenverlagingen… Yves Leterme en zijn ploeg hebben inderdaad goed werk verricht.
En wij geven het werk niet op. U weet hoe belangrijk opleiding en vorming zijn, of onderzoek en innovatie. Ik voeg daar nog een draagbare loonkost aan toe. Zo bouwen we aan onze concurrentiekracht. Zo zorgen we voor duurzame groei. Waar we finaal willen uitkomen is: meer en beter werk voor iedereen.
De economische kracht van ons land hangt nauw samen met wat gebeurt in Europa. De Europese integratie bracht alle lidstaten vrede en welvaart. Maar ook die bonus is nooit voor eens en altijd verworven. Ook in Europa is het nu alle hens aan dek. Elke lidstaat is mee verantwoordelijk voor de sterkte van Europa in de wereld.
Met Herman Van Rompuy aan het hoofd, werkt de Europese Unie nu aan een verdieping van het economisch beleid. Een belangrijke opdracht, Herman, waaraan wij volop willen meewerken.
Onze economie moet sterker worden. Voor de jongeren die vandaag op de schoolbanken zitten, moeten er straks kansen zijn op werk, op welvaart en op een sterke sociale bescherming.
Ik had het al over een werkbare staatsstructuur en over een weerbare economie. Daar voeg ik een derde hervorming aan toe: een gezond budget. We willen de inspanningen van de huidige regering verder zetten. We moeten de putten van paars en de kost van de crisis wegwerken en het afgesproken traject volhouden. Tegen 2015 willen wij een begroting in evenwicht. Dat is geen slogan, maar een engagement tegenover de gepensioneerden, de werkenden, hun kinderen en kleinkinderen. Wie anders dan de Vlaamse christendemocraten kan die opdracht aan?
Tot slot, maar niet het minst, zijn er de hervormingen voor een slagvaardige overheid. Daar waren we al behoorlijk opgeschoten, en daar willen we na de verkiezingen mee verder: een doeltreffende en behulpzame overheid, een kleiner maar inzetbaar leger, een justitie die op haar taak berekend is, rechtvaardig geïnde belastingen, veilig en vlot verkeer, een sterke plaats van ons land op het internationale forum. . . Die draad willen we na 13 juni terug oppikken.
Beste vrienden, een werkbare staatsstructuur, een weerbare economie, een gezond budget en een slagvaardige overheid. Die hervormingen zijn de vier pijlers voor een “new deal” die wij aan het land willen voorleggen. Een new deal voor een nieuw België. Een deal die het zwaartepunt bij de deelstaten legt. Wij willen klare afspraken. Waardoor iedere overheid zijn kerntaken kent. Waarbij iedere overheid zijn verantwoordelijkheid draagt, ook financieel. Een new deal die ons land een nieuwe elan geeft, op weg naar een weerbaar Vlaanderen in een bestuurbaar land.
Beste kandidaten, jullie zijn geen toevallig nummer op een toevallige lijst in een toevallige kieskring. Jullie zijn de erfgenamen van Gaston Eyskens, van Leo Tindemans, Wilfried Martens, Gaston Geens, Jean-Luc Dehaene, Luc Van den Brande, Herman Van Rompuy en al die andere christendemocratische staatslieden die ons land hebben opgebouwd tot één van de welvarendste ter wereld. En ik voeg daar fier mijn grote voorbeelden aan toe: Rika De Backer, Paula D’Hondt, Miet Smet, Wivina Demeester… Nooit gaven zij de moed op, ook niet bij stormweer. Het is uw roeping, van elk van u, om die erfenis trots op te nemen en consequent verder te zetten.
Het is niet de ambitie van de christendemocraten om de strafste, de radicaalste of de luidruchtigste te zijn. Wel om over onze toekomst te waken. Over onze welvaart. Onze jobs. Onze pensioenen. Onze gezinnen. Het welzijn van Vlaanderen. Al 65 jaar lang. Dat zal in de toekomst niet anders zijn. Dialoog, welvaart, solidariteit, beschaafde politiek. Dat geven wij nooit op.
Menselijk geluk is ons doel, dialoog is ons middel, ervaring is onze kracht. Kom op CD&V’ers, er zijn er veel, heel veel die op u rekenen!
Jos De Meyer
Terug naar het overzicht
|
|
